„PATRZĘ W NIEBO, GWIAZD SZUKAM, PRZEWODNICZEK ŁODZI”. A.M.

Nie da się opisać tylko jednym zdaniem tego, co czuję. Gdybym swój stan miała określić jakimś słowem, to na usta ciśnie mi się tylko jedno: zagubienie. Codziennie, gdy się budzę, mam poczucie bezsilności. Męczy mnie przeogromnie wewnętrzny ciężar, brak odpowiedzi na pytanie: w którą stronę iść? Nigdy nie byłam jeszcze w takiej sytuacji i myślałam, że nigdy w takiej sytuacji już nie będę. 

czytaj więcej